Tak cukup kertas , dinding , buku kakak & abang , muka pun dia conteng ... tahun lepas akak selalu bawak balik buku latihan untuk akak tanda kat rumah ... yang tu pun dia tolong semak & tanda ... terpaksa la akak minta maaf dengan my students coz buku diaorang kena conteng oleh cikgu kecik ... kertas exam budak2 pun dia tolong tandakan ... tak boleh lepa sikit ... rajin betul budak kecik ni .. minggu ni dia dah mula conteng kat badan & muka la pulak . Jenuh mak menonyoh nak hilangkan kesan pen tu . Orang marah dia buat slamber je ...Lepas ni tak boleh tinggalkan pen langsung kat atas meja . Dinding rumah jangan cakap la ... dah penuh mural . Jangan harap la akak nak invite sapa-sapa datang rumah ... buat malu je . Ditambah pulak dengan keadaan rumah yang dah macam tongkang pecah ni . Tak boleh nak buat apa dah ... rumah dah la sebesar sarang burung merpati ... rakyatnya ramai ... tang tu la main..tang tu la makan .. tang tu la tido . Tolong doa-doakanlah kami dapat rumah yang baru baru siap di belakang blok yang kami duduk sekarang ni ya . Moga ada rezeki anak - anak . Kesian depa ni , tak penah tido atas katil di rumah ni ... depa tido beralaskan toto je selama ni ... kami bukan tak mampu nak beli katil & tilam tapi rumah ni yang tak mampu dimuatkan katil lagi ... hanya bilik mak ayah je ada katil ... bilik anak2 yang sempit tu penuh dengan barang2 diaorang je . Apa pun kami tetap bersyukur dengan apa yang kami ada ... compare dengan orang lain , nasib kami mungkin lebih baik . Di rumah sempit ni la syurga kami .
4 comments:
muke tak bersalah.. comel! hihi
puan nina ..memang susah nak marah bila dia dah buat muka kesian ni.
kadang-kadang rumah sempit ni tinggalkan banyak kenangan kak. kita yg duduk pangsapuri ni pun, ada katil satu juga, selesa tidur gaya kampung. bersepah.
betul tu cha .. penuh kenangan pahit manis kat rumah ni ... 5 bala tentera tu pun were made in this house :)
Post a Comment